بعد از بازدید معبد دامبولا با ماشین جیلی پراسانا به سمت کندی در حرکت بودیم. جاده ای با همون ویژگیهای خاص جاده های سریلانکا یعنی پر از دار و درخت و درختهای میوه استوایی با این تفاوت که در طول مسیر راه به راه با باغ های طب سنتی که اصطلاحا Spice Garden نامیده میشن روبرو شدیم!
پراسانا اصرار داشت که حتما یکی از این مزارع (طبیعتاً اونیکه خودش باهاشون سر و سر داشت) رو ببینیم! ما هم گفتیم باشه! هم فاله هم تماشا! خصوصاً که شیما علاقه خاصی به ادویهجات و گیاهان دارویی داشت!
با ورود به یکی از اون مزارع به اسم Surathura، هنوز پیاده نشده بودیم که یه جوون خوش تیپ اومد به استقبالمونو از همون ابتدا با زبون چرب و نرمش، بازاریابی غیر مستقیم محصولاتشونو شروع کرد! اول خیال کرد عربیم و شروع کرد به عربی صحبت کردن و ...! طرف واقعا حرفهای بود. هرچند به قول خودش تازه دکترشون یکی دیگس و اون فقط یه فروشنده بود. ولی با تسلط عجیبی اسامی درختها و میوههاشون و کاربردهاشون رو به چند زبون توضیح میداد. تور واقعاً جالب و آموزندهای بود البته اگر این حس که دارن مختو میزنن که محصولاتشون رو با قیمت گزاف بخری نبود بیشتر لذت میبردیم! هرچند این قانون رایج در همه جاهای توریستی دنیاست و ما اینو می دونستیم ولی اینقدر برات وقت میذاشتن و قربون صدقت میرفتن که آخرش شرم میکردی چیزی نخری!
برنامشون در قالب یه تور حرفه ای چیده شده بود، همون اول دو تا چایی برامون آوردن که خیلی خوشمزه بود. دقیقا رنگ چایی ولی با یه ترکیب متفاوت (هل، زنجبیل، دارچین، تخم گشنیز، رازیانه، زیره سبز، عصاره وانیل و شکر) این ترکیب خیلی گرمه و ضد بلغمه. البته این رو هم اضافه کنیم که ترکیبات طب سنتی سری لانکایی یا سایر طبها برای ما ایرانیها توصیه نمیشه چون اقلیم در اینجا کاملا متفاوته و ما نمی تونیم با فرمولاسیون اونها برای خودمون نسخه بپیچیم چون استفاده طولانی مدت از اونها ممکنه عواقب بدی برای ما داشته باشه.
بعد جلوی یه درختچه هل ایستاد و برامون نحوه رسیدن هل رو توضیح داد. هیچ میدونستین که هل روی ریشه هوایی درختچهش درمیاد؟
بعد جلوی یه درخت دارچین توقف داشتیم. جلوی هر درخت هم محصولات مربوط به اون درخت رو گذاشته بودن. برامون توضیح داد که دارچین پوست درخت هست که در فصل بهار از پوست سرشاخههای جوون اون تهیه میشه.
اونا رو تو آفتاب میذارن و خشک میکنن. روغن دارچین بسیار مرغوبی هم داشتند.
قابل توجه شکلات دوستان و کاکائو خوران! تا حالا درخت کاکائو دیدین؟ دونه شو چی؟ می دونین چجوری به عمل میاد؟ این درخت کاکائوا.
در اونجا زردچوبه رو دیدیم که از ریشه یک گیاه شبیه زنجبیل به دست میاد.
برای همسفر شدن با ما و دیدن کل سفرنامه لطفا به ادامه مطلب مراجعه کنید.
باور قلبی ما اینه که سفر نه تنها هزینه نیست، بلکه یجورایی سرمایه گذاریه. چرا که خاطرات ارزشمندش تا پایان عمر همراهمونه و یادآوری اونا در طول زمان احساس لذت بخشش رو بارها و بارها در خاطرمون زنده می کنه.