خاطرات سفر به دور اروپا (2012) –روز هفتم - مادرید - قسمت سوم – میدون سیبلس و پارک ال رتیرو

عصر بازم نوبت گردش باقيمونده جاهاي ديدني مادريد بود و ما كه از موقعيت جاهاي ديدني شهر در اطراف هتلمون در پوست خودمون نمي گنجيديم اين بار هم پياده در امتداد خيابون ژنو به سمت ميدون كولون ( PL.de Colon) راهي شديم. درست هنگام ورود به ميدون توجهمون با مجسمه زيبايي كه زن چاقی رو به صورت خوابيده نشون مي داد جلب شد و از اونجا كه كلا مادريد شهر مجسمه هاي ريز و درشت زيبا در گوشه و  كنار خيابوناست، بيشتر به اين نكته واقف شديم که مادرید شهر مجسمه هاست!

با ادامه دادن مسير در امتداد خيابون PASSEO DE RECOLETOS به سمت ميدون زيباي سيبلس (Plaza De CIBELES) حركت كرديم. در طول مسير كه پياده روي زيبايي با چمن كاري قشنگي هم اونو پوشنده بود، مردم محلي نشسته بودن و البته حوض آب كنار اون يجورايي براي بچه ها محل بازي شده بود. تو اين وسط يه خانوم جوون هم از سگ كوچيكش مي خواست تا بپره تو آب و بطری خالی آبشو که ظاهرا انداخته بود تو آب براش بیاره، اما سگه كه مزه سردي آب رو چشيده بود خیلی بامزه با تکان دادن سرش امتناع مي كرد!

میدان سیبلس كه مجسمه زيباي اون در نوع خودش اولين چيزي بود كه توريست ها رو جذب مي كنه در واقع با داشتن كليد شهر مي تونه نمادي از شهر زيباي مادريد به حساب بياد. در واقع محل گردهمايي مردم شهر به مناسبت هاي مختلف شمرده مي شه. ميگن اين میدون رو بايد موقع بازی‌های حساس رئال مادرید ديد؛ كه يجورايي تمام طرفداران رئال این‌جا جمع می‌شند و اگر تیم‌شون ببره تا صبح به جشن و پايكوبي مي پردازن!

در گوشه اي از ميدون دروازه ورود به پارك بزرگ و زيباي ال رتیرو DE EL RETIRO با وسعت بيش از 140 هزار هكتار قرار داشت. از قرار در قرن 16 ميلادي در ابتدا تنها براي خانواده سلطنتي ساخته شده بود و فقط اونا بودن که می تونستن ازین پارک زیبا استفاده کنن! پاركي كه با جاده هاي خاكي در  مركز به يك درياچه زيبا منتهي مي شد. داخل درياچه پر بود از انواع قايق هاي پارويي و پدالي كه مردم و توريست ها به شدت مشغول لذت بردن بودن.

در ضلع ديگه اي از درياچه بناي زيبايي با مجسمه آلوفونسوي هفتم قرار داره كه معماري رومي و يوناني اش براي مردم مي تونه جذاب باشه.

ادامه نوشته

خاطرات سفر به دور اروپا (2012) –روز هفتم- مادرید- قسمت دوم– کاخ سلطنتی و استادیوم سانتیاگو برنابئو

با طلوع آفتاب كه البته تو شهرهاي اروپايي نسبتا زود هنگام اتفاق مي افته، بازم يه روز تازه ديگه اي شروع شد. روزيكه با توجه به اونكه تنها روز كاملي بود كه براي ديدن مادريد داشتيم، طبيعتا برناممون هم فشرده بود. از اينرو بدون درنگ از هتل زديم بيرون.

همونطور كه بارها و بارها تاكيد كرديم، مكان و لوكيشن هتل، خيلي موضوع مهمي هست كه خوشبختانه ما از اين موهبت تو مادريد خيلي بهره برديم، چراكه عمده جاهاي ديدني شهر در نزديكي هتلمون قرار داشتن.

با گذر از كوچه هاي اطراف و از اونجائيكه ديشب كاملا با منطقه آشنا شده بوديم، خيلي زود خودمونو جلوي قصر سلطنتي رسونديم. جالب اونكه با اينكه ساعت حدود 9 بود اما چندتايي از هنرمنداي مجسمه نما بساطشونو همون حوالي پهن كرده بودن. فرضا يكيشون خودشو با گل پوشونده بود و انگار از قبر اومده بيرون یا یکی دیگشون کلی خودشو پوشونده بود تا مثلا سرش بریده شده باشه و ... ! آدم تازه می فهمه این فرنگی ها بیچاره ها حتی گداهاشونم باید کلی زحمت بکشن تا یک لقمه نون حلال دربیارن!

جلوي در كاخ سلطنتي نيز يه صف نه چندان طولاني تشكيل شده بود. ماهم پشت صف وايساديم اما آفتاب تند و يكم حركت كند صف به داخل يجورايي كلافمون كرده بود.

در ادامه مسير پياده به سمت ميدون اسپانيا حركت كرديم و چند دقيقه بعد با پارك كوچك اما زيبايي كه مجسمه فانتزي فوق العاده قشنگي از قهرمانان داستان دن كيشوت سوار بر اسب و الاغ معروف آن داشت سورپرايز شديم و بدون درنگ تبسم شيريني برلبانمون نقش بست. نام اين پارك از قرار بنام نويسنده معروف سروانتس نامگذاري شده بود.

اين بار براي ورود 16 يورو  پرداخت كرديم و از تخفيف دانشجويي هم خبري نبود. با بالارفتن از پله كان نسبتا طولاني اولش به بالاترين نقطه استاديوم وارد ميشيد. شايد يجورايي با اين كار مي خوان عظمت ورزشگاه رو به آدم نشون بدن. كه البته واقعا هم موفق مي شن.

با اينكه طرفدار رئال مادريد نبوديم اما راستش با ديدن سبز پر رنگ چمن زيباي استاديوم و سكوهاي هرچند خالي از تماشاگر از بالا آدم يجورايي هول ميشه.

بازهم با دنبال كردن مسير و پايين رفتن از پله ها اين بار به زمين چمن استاديوم رسيديم كه در ادامه با طي مسافتي 40 تا 50 متري در كنار چمن ، به محوطه نيمكت ذخيره ها وارد مي شديد و اين امكان رو داشتيد تا روي نيمكت نشسته و يجورايي حس بزرگاني چون مورينيو رو تجربه كنيد.

سپس  در كنار نيمكت ذخيره ها دالان ورود به رختكن قرار داشت كه با پايين رفتن از اون وارد محوطه رختكن باشگاه رئال شديم. فکرشو بکنید رو صندلی های این رختکن تو این سالها چه کسایی که ننشستن! راستش حس جالبي بود و آدمو تا دقايقي مسحور خودش مي كرد.

ادامه نوشته

خاطرات سفر به دور اروپا (2012) –روز ششم - مادرید - قسمت اول – شهر قدیمی

صبح روز بعد، از اونجا كه پروازمون به مادرید حدود ساعت 10 صبح بود و به هيچ وجه حاضر نبوديم در راه رسيدن به فرودگاه ريسك كنيم، صبح زود هتل رو ترك كرده و با رفتن به ميدون كاتالونيا و پيدا كردن ايستگاه اتوبوس هاي Aerobus و پرداخت 5.6 يورو ناقابل مستقیم به سمت فرودگاه حركت كرديم. ناگفته نمونه كه در ايستگاه 2 نوع اتوبوس مختلف وجود داره كه يكي از اونها مقصدش ترمينال 1 فرودگاه است و ديگري راهي ترمينال 2 ميشه. بنابراين خيلي مهمه كه قبلا شماره ترمينال پروازتونو داشته باشيد!

اما راستش يكم گيج شده بوديم. چون مي بايست از دستگاه بليط بخريم و با توجه به شلوغي مسافر ها يجورايي تحت فشار و استرس بوديم كه خيلي جلوي دستگاه معطل نكنيم. اما چون بليط مترو از فرودگاه تا شهر كلا سيستمش جدا بود و قيمتش حدود 4.5 يورو بود، بالاخره درست متوجه نشديم كه بليط هاي زمان دار يا چند سفره قابل استفاده تو اونجا هستن يا نه! اين شد كه از مرد ميانسالي كه پشتمون صف وايستاده بود پرسيديم اما اون با طنز و البته شايد يكم هم غرور گفت كه انگليسي نمي دونه و اينجا اسپانياست و باید اسپانیایی صحبت کرد و بعد به اسپانيايي شروع به صحبت كرد كه ما خيلي حرفاشو نفهميديم. بعد رفت تا براي خودش بليط بخره كه البته شايد بخاطر دست انداختن ما بود که دستگاه پولشو خورد و نهايتا يارو كلي معطل شد تا متصدي بياد و دستگاه رو باز كنه و نهايتا سكه اونو بهش پس بده!

ما که نباید به این زودی ها از میدون به در می رفتیم نهایتا پس از كمي ور رفتن با دستگاه بلیط مترو منطقشو پيداكرديم اما چون شناخت درستي از تعداد سفرهاي داخل شهرمون نداشتيم، فعلا به خريد تنها يك بليط تك سفره از فرودگاه تا شهر اكتفا كرده و به سرعت پايين رفتيم.

با بالا رفتن از پله ها، اسم خيابون مورد نظرمونو همونجا تو چندمتري پيدا كرديم و جالب اونكه با 40 يا 50 متر پیاده روي خودمونو جلوي ساختمون بزرگي ديديم كه شماره پلاك هتل رو داشت. شايد اگه قبلا تو فلورانس هتل هايي به اين سبك رو تجربه نكرده بوديم، يكم گيج مي شديم. اما حدسمون درست بود اين بار هم هتل فقط برخي طبقات مياني ساختمون رو تشكيل مي داد.

با آسانسور بالا رفتيم و هنگاميكه در رو باز كرديم از پنجره ورودي اتاق پسر جووني صدامون كرد و اين شد كه خيلي راحت و بدون دردسر اتاق شبي 43 يوروییمونو تحويل گرفتيم. البته رسپشن لطف كرد و نقشه شهر رو هم بهمون داد و با اصرار ما جاهاي قشنگ و ديدني رو روش علامت زد كه خوشبختانه گفت كه ما تو مركز توريستي شهر قرارداريم و همه جا با چند دقيقه پياده روي در دسترس است.

اولين مقصد میدان دروازه‌ی خورشید یا پوئرتا دِل سول بود. از حدود 200 متري ميدون عملا كوچه ها پر از توريست هاي جورواجور خارجي اند و حال و هواي قشنگي رو به تصوير مي كشن. با رسيدن به ميدون اولين چيزي كه جلب توجه مي كنه وجود دو مجسمه‌ی معروف اونه: اولي كه نسبتا بزرگه و درست وسط ميدون قرارداره مجسمه‌ی پادشاه کارلوس سوم

و دومي در گوشه اي از ميدونه مجسمه‌ خرس و درخت که نماد خانواده‌ی سلطنتی كشور و يجورايي حتي نماد شهر مادرید به شمار می‌ره.

دورتادور ميدون هم  با ساختمونهاي زيباي قديمي احاطه شد و وسط اون هم  هنرمندان مختلفي كه با رنگ كردن خودن و پوشيدن لباس هاي مختلف و گاها ايستادن به سبك مجسمه برا خودشون از ميون توريست ها مشتري دست و پا مي كردن تا با عكس گرفتن چند سكه اي رو كاسب بشن.

با ادامه دادن مسير وارد ميدون زيباي مايور شديم. ميدوني كه به جهت محبوبيتش از شلوغ‌ترین میدان‌های شهر به شمار مياد. این‌ميدون محل اصلی گردهمایی‌ های شهر مادریده. دورتادور ميدون توسط ساختمان‌هایی قدیمی به سبک معماری بسيار زيبا با نقش و نگارهاي قشنگي احاطه شده و البته گوشه و كنار هم رستوران‌ها، کافه‌ها متعددي قراردارن.

اونطور كه نقل شده ساخت اين ميدون توسط پادشاه اسپانيا فيليپ سوم از قرن 17 آغاز شده كه البته مجسمه‌ی فیلیپ سوم هم اكنون در وسط میدان قرار گرفته و خوراك خوبي براي توريست هاي خارجي به حساب مي ياد.

ادامه نوشته