خاطرات دور آمریکای لاتین–روز هجدهم-بوئینس آیرس6–لابوکا،سن تلمو و کاخ ریاست جمهوری(آرژانتین8)-پایان

در جنوب شهر بوئینس آیرس و در سه کیلومتری میدون دمایو، در امتداد رود لابوکا، بندر مشهور بوکا که ورودی تاریخی و اصلی کشتی های اسپانیائی بوده قرار داره. محله ای رنگارنگ از مهاجرین ایتالیایی قرن نوزدهمی که عمدتا اصلیتشان جنوا ای است و حالا دیگه این محله زیبا به جهت ذوق و ابتکار هنرمندان آرژانتینی از زیباترین مناطق مورد طرفدار گردشگران خارجی به شمار می‌یاد که ماهم اول صبح آخرین روز اقامتمون در بوئینس آیرس به دنبال دیدن این مکان زیبا بودیم و به همین خاطر از میدون کنگرسو با اتوبوس شماره (64) به اون سمت حرکت کردیم، البته از میدون ایتالیا و پالرمو هم میشه بااتوبوس شماره (29 یا 152) اونجا رفت!

 

 

هرکدوم از کوچه ها و خونه های قدیمی و ساده این محله با رنگ های زیبا و دیدنی رنگ آمیزی شده اند. و مثل همه جاهای توریستی دنیا، گوشه و کنار خیابون ها به تسخیر هنرمندان خیابونی بوئینس آیرس دراومدن تا با عرضه هنرشون به گردشگران بتونن امرار معاش کنن.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

    

برای همسفر شدن با ما و دیدن کل سفرنامه لطفا به ادامه نوشته مراجعه کنید.

 

ادامه نوشته

خاطرات دور آمریکای لاتین–روز هفدهم- بوئینس آیرس5– دلتای تیگره (آرژانتین7)

در 28 کیلومتری شمال شهر بوئینس آیرس و درست در جایکه پنج رود به هم می پیوندند، منطقه ای مثلثی شکل سرسبز در تقاطع دو رود مهم ریودولاپلاتا و ریو پارانا که سخت مورد طرفدار ساکنین پایتخت نشین آرژانتینی خصوصا برای تفریح آخر هفته ها است تشکیل شده که دلتای تیگره نام داره. اگه از جغرافیای زمان دبیرستان یادتون مونده باشه دلتا عبارت از زمینی است مثلثی شکل که از آبرفت رودخانه پدید آمده باشد. در واقع این زمین سه‌گوش با خاک رسوبیش در دهانه رود با دریا قرار می‌گیره. دلتاها معمولاً در سرزمین‌های هموار تشکیل می‌شوند. چون رود در مسیر خود آبرفت‌ها را انباشته می‌کند و باعث می‌شود که ارتفاع آن قسمت از دیگر قسمت‌ها بیشتر شود؛ بنابراین رود چند شاخه شده و از مسیر جدیدی به سمت دریا می‌رود. این روند برای هر شاخه چندین بار تکرار می‌شود تا دلتا تشکیل شود.

 

 

شهر کوچک تیگره که در زبان اسپانیولی به مفهوم تایگر و یا همان ببر است. هرچند روایت دیگه ای هم وجود داره! دکتر حمید شفیع زاده در کتاب خود با نام تاریخ حضور مسلمانان و ایرانیان در قاره آمریکا  با ده ها دلیل مستند ادعا می‌کند ایرانیان 2500 سال پیش پا در قاره آمریکا از طرف شرق و اقیانوس آرام گذاشتند و کشف آمریکا توسط کریستف کلمب دروغی بزرگ است! در این کتاب با بررسی آثار و اسناد به دست آمده از بومیان ادعا می‌شود ایرانیان با مراودات تجاری بسیار با قاره آمریکا و حتی مهاجرت به آنجا در زمان حمله مسلمانان به ایران، پایه گذار تمدن های عظیمی‌چون مایاها، آزتک ها و اینکاها بودند! از جمله این مستندات نام تیگره است. نامی که پارسیان قدیم رودخانه دجله را به این نام می خواند و در واقع دجله معرب شده واژه تیگره به معنای تیر پرسرعت است!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

برای همسفر شدن با ما و دیدن کل سفرنامه لطفا به ادامه نوشته مراجعه کنید.

ادامه نوشته

خاطرات دور آمریکای لاتین–روز شانزدهم- بوئینس آیرس4– پالرمو، میدان ایران (آرژانتین6)

پالرمو منطقه با کلاس شمال بوینس آیرس شمرده می شه که با دوراندیشی سخاوتمندانه شهرداری شهر و البته هنر طراحی هنرمندانی همچون کارلوس تایس فرانسوی از حدود 100 سال قبل محدود شمالی پالرمو منطقه سرسبز بوئینس آیرس به شمار می ره. در واقع میشه گفت تو این محله، این پارک ها نیستن که داخل بافت شهری قرار می‌گیرن، بلکه چندتا خیابون و بزرگراه پهن و بزرگ هستند که داخل منطقه ای سرسبز و پارک های عظیم قرار گرفتند.

 این داستان باغ وحش رو هم بد نیست یه گذری بهش داشته باشیم! راستش در آخرین روزهای قبل سفر به آرژانتین که بالاخره ویزامون قطعی شد در اولین تلاش سعی کردیم فهرستی از جاذبه های دیدنی شهر رو در بیاریم که تو خیلی از اون ها باغ وحش هم قرار داشت. فقط اون موقع یادمون رفت تحقیقات کاملتری انجام بدیم و گفتیم وقتی رسیدیم می ریم از نزدیک می بینیمش! آخرین بار هم تو پاراگوئه و در شهر دل استه سیوداد بود که هموطنی عزیز که تنها ایرونی بود که طی این مدت بطور تصادفی بهش برخوردیم حسابی تاکید کرد که دیدن باغ وحش رو از دست ندید! همینم شد که ما بدون تردید یه برنامه گشت نیمروزی رو گذاشتیم برای باغ وحش! البته با یه اشتباه لپی کوچیک!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

اگه تو فضای مجازی نام میدون ایران رو در بوئینس آیرس به فارسی سرچ کنین، حداقل 30-40 تا متن یکسان پیدا می کنین که همشون از رو دست هم کپی شدن و نمی دونیم کدوم شیر پاک خورده ای به رسم اغراق های همیشگی فرهنگ ما ایرونی ها با قوه تخیلش شرح داده که: این میدون از زیباترین میدون ها و جذابیت های اصلی گردشگری این شهر است و خلاصه اونکه نقش سرستون های میدان ایران اونقدر بلند است که از نقاط مختلف شهر به راحتی دیده می شود و برای همین به وعده گاه مردم تبدیل شده است و ... !!! (خلاصه آخر خالی بندی!!!)

با این پیش زمینه ماهم سرانجام با کلی اینور و اونور زدن و نهایتا اعتماد به GPS موبایلمون با عبور از پارکی سرسبز به بلواری می رسیم که پهنای سرسبز وسطش از مجموع عرض خیابون رفت و برگشتش هم بیشتره! اینجاست که دیگه میشه ستون باستانی ایرانی رو با همون سرستون گاو خوش تراش هخامنشی حداکثر از حدود 100 متری تشخیص داد! با این حال اینجا به هیچ وجه از میدون اون هم با ساختار دایره ای یا حتی مربع و مستطیلی که در ذهن ماست همخونی نداره! انگار وسط یه بلوار بزرگ ستونی بلند قرار داده باشن!

 

 

کمی آنطرفتر کپی کوچکی نه چندان خوش ساخت از پله کان آپادانا ساخته شده و تازه اونجاست که تابلویی کوچک و رنگ و رو رفته نام این مکان رو با یادآوری تاریخ ساختش حکایت می کنه!

 

برای همسفر شدن با ما و دیدن کل سفرنامه لطفا به ادامه نوشته مراجعه کنید.

 

 

 

 

 

برای همسفر شدن با ما و دیدن کل سفرنامه لطفا به ادامه نوشته مراجعه کنید.

ادامه نوشته

خاطرات دور آمریکای لاتین–روز شانزدهم- بوئینس آیرس3– دِمایو و پورتو مادرو (آرژانتین5)

در صبح یک روز بهاری و آفتابی در نیمکره جنوبی پیاده در امتداد دمایو راهی می شویم و تا میدون تاریخی دمایو پیش می ریم. همونطور  که قبلا هم شرح دادیم قلپ تپنده بوینس آیرس رو باید در محدوده میدان دِمایو تا میدان کونگِرِس جستجو کرد. جایی که بلوار دِمایو خیابون عظیم 9 جولای رو قطع می کنه!

 دمایو  در واقع میدونی که قدمت اصلی آن به اواخر قرن شانزدهم برمی گردد اما تغییر شکل آن به صورت امروزی به حدود دو قرن اخیر و مقارن با تاریخ استقلال آرژانتین از اسپانیا (از سال 1810) رقم خورد و از آن پس این میدون همواره شاهد تحولات تاریخی و چرخش های جابجایی قدرت بوده است!

 

 

و چه اعتراضات و مقاومت های مدنی که حکومت ها را دست به دست کرده است. از گردهمایی مادران دِمایو با نشانه ها و تصاویر فرزندانشان، که در سال1970توسط دولت نظامی به اجبار ناپدید شدند، تا جمعیتی غیرقابل شمارش که برای شنیدن سخنرانی های پرشور اِویتا جلوی بالکن قصر صورتی تجمع می کردند! حتی حالا که ما اینجا هستیم هم دوتا خانوم مسن با بلندگویی سیار و پلاکاردی بزرگ دارن پر شور و مهیج مردم رو جمع می کنن و جالب اونکه پلیس هم در چند قدمیشون هیچ توجهی به این کار نداره!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

برای همسفر شدن با ما و دیدن کل سفرنامه لطفا به ادامه مطلب مراجعه کنید.

ادامه نوشته

خاطرات دور آمریکای لاتین–روز پانزدهم-بوئینس آیرس2–کنسرت باطعم کتاب،گورستان زنده رِکُلِتا(آرژانتین)

با انرژی سرشاری که از بوئینس آیرس دوست داشتنی از چندساعت اقامت پرهیجانمون از شب گذشته گرفته بودیم، بیدار شدن صبح زود کار چندان سختی نبود! به خصوص اونکه مشتاقانه با صرف یه صبحونه نسبتا خوب بخوای این شهر زیبا رو کشف کنی!

 بوئینس آیرس ساختار شهری جالبی داره که بی ارتباط با روند تاریخی گسترش این شهر نیست! در واقع ساختار توسعه این شهر از سمت دریا از اسکله تاریخی پورتو مادِرو در نزدیکی میدان مایو از قرن‌ها قبل شروع شده و به تدریج در طول این سال‌ها با گسترشی نیم دایره ای خود به صورت بلواری زیبا و دیدنی با نام" مایو" یا همون "ماه می" از مرکز این میدون به سمت داخل تا میدون کنگره در مرکز شهرامتداد یافته است.

 

 

در واقع خیابون های منطقه قدیمی شهر بوینس آیرس یجورایی ترکیب غریبی است از معماری آشنای قرن نوزدهمی به سبک اروپا با چندین خیابون پهن پیکر و سرسبز با درختان تنومند و سر به فلک کشیده که در راسش خیابون 9 جولای قرار داره که عمود بر بلوار دِمایو اون رو به دوبخش اصلی تقسیم می کنه.

با این حال برخلاف شهرهای قدیمی و تاریخی اروپا، طراحی میدون ها و خیابون های اصلی بوینس آیرس بسیار دوراندیشانه و با دست و دلبازی زیادی انجام شده. مثل بلوار 9 جولای که به بهانه یادبود روز استقلال آرژانتین در سال 1812 نامیده شده و خیابون اصلی شهر محسوب میشه و به جرات عریض ترین خیابونیه که تا حالا تو سفرهامون دیدیم. فقط 5 دقیقه طول می کشه از عرض خیابون عبور کنین اونم با توقف در پشت چندتا چراغ عابر پیاده! بعدا فهمیدیم این خیابون با عرض بیش از 140 متر پهن ترین خیابون جهان هم به حساب می یاد!

 برای همسفر شدن با ما و دیدن کل سفرنامه لطفا به ادامه نوشته مراجعه کنید.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

برای همسفر شدن با ما و دیدن کل سفرنامه لطفا به ادامه نوشته مراجعه کنید.

ادامه نوشته

خاطرات دور آمریکای لاتین–روز چهاردهم- بوئینس آیرس1 –بلیت های اتوبوس و چهار راه استانبول!(آرژانتین3)

صبح آخرین روز اقامتمون در پورتو ایگوآسو، سر میز صبحانه مشغول ارزیابی مختصر انتخاب هایی که برای خوردن داشتیم بودیم که خانم رسپشن که به نظر می رسید مالک خانوادگی هتل باشه از راه رسید و با هم زبان ایما و اشاره و لبخندی مهربانانه پرسید که چیزی کم و کسر ندارید؟ ما هم که انگار منتظر بودیم گفتیم ماته ندارید؟ اونم درحالیکه با تعجب ما رو یه نگاهی کرد و خلاصه این شد که بعد از دقایقی یه لیوان مخصوص ماته داغ روی میز در برابرمون قرار گرفت و اینجا بود که اولین بار فرصت چشیدن طعم غلیظ ماته را پیدا کردیم.

 

 

حالا که فرصت پیدا کردیم تستش کنیم حداقل از نگاه ما طعمش اونقدرها هم بد نبود و اگه دمنوش‌خور حرفه‌ای باشین خیلی زود بهش عادت می‌کنین و احتمالا عاشقش می‌شید! بعد از خوردن ماته به دلیل کافئین بالایی که داره احساس می‌کنید ذهنتون خیلی فعال  شده و دوست دارید چند تا مساله ریاضی حل کنید!

ساعتی بعد سوار بر تاکسی کوچیک فردی (Feredi)در مسیر فرودگاه پورتو ایگوآسو قرار داشتیم. فرودگاهی کوچک که برخلاف  انتظار دسترسی به اون به جز تاکسی با هیچ وسیله نقلیه عمومی امکان پذیر نیست! یا حداقل ما که چیزی پیدا نکردیم!

فاصله 25 کیلومتری مسیر فرصتی شد تا با فردی بیشتر هم صحبت بشیم. سر صحبت رو که باز کردیم اول همه بازم چندین بار بابت هدیه کوچکی که دو روز قبل به دختر کوچولوش داده بودیم تشکر کرد و گفت نمی دونید تو این دو روز دختره به هرکسی رسیده این هدیه رو نشون داده و گفته اینو از ایران براش سوغاتی آوردن!

 برای همسفر شدن با ما و دیدن کل سفرنامه لطفا به ادامه نوشته مراجعه کنید.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

برای همسفر شدن با ما و دیدن کل سفرنامه لطفا به ادامه نوشته مراجعه کنید.

ادامه نوشته

نکاتی چند در سفر به آمریکای لاتین: برزیل،آرژانتین،پاراگوئه و اروگوئه(2015)

دوستان عزیز قبل از هر چیز پوزش صمیمانه ما رو بابت تاخیر چند هفته اخیر در بروزرسانی وبلاگ بپذیرید. به ویژه اون دوستانی که می دونیم منتظر تکمیل سفرنامه سریلانکا و تایلند هستند.

راستش این چند هفته یکم درگیر سفر بودیم و دیگه فرصتی نداشتیم که برای وبلاگ بزاریم!

این بار یکم مقصدمون بلندپروازانه تر بود! یه قاره دیگه اونور دنیا! چه میشه کرد هرکی توکان می‌خواد باید جور آمریکای لاتینم بکشه!

حالا خودتون حق بدین اگه بخواین فقط نفری 5 میلیون پول بلیط هواپیما بدین و 26-27 ساعت هم تو راه باشید میشه کمتر از 3 هفته برنامه ریزی کرد! تازه ساعت خوابتونم بهم بخوره!

 

 

تو این سفر اهداف بزرگی در سر داشتیم و با اون همه زحمت و هزینه‌ای که بیشتر از کل پس‌انداز یکسالمون رو بلعید تصمیم گرفتیم حداقل با چندتا کشور و فرهنگ مختلف آشنا بشیم. واسه همینم با یه شروع رویایی از ریو افسانه ای شروع کردیم و با گذر از نقطه مرز سه کشور برزیل، پاراگوئه و آرژانتین نهایتا در اروگوئه به پایان رسید.

 

 

دوستانیکه سفرهای ما رو دنبال می کنن می دونن سبک سفرهای ما خیلی ماجراجویانه نیست و بیشتر بر پایه سفرهای ارزون قیمت و برنامه ریزی شده خانوادگی قرار داره! واسه همینم نگرانی از ناامنی های احتمالی منطقه آمریکای لاتین و بی برنامگی های شبکه حمل و نقل و ... یکم کار رو سخت تر می کرد. اما خوشبختانه تو این سفر کل برنامه ریزی هامون نتیجه داد و خدا رو شکر مشکل خاصی پیش نیومد.

 

 

 

 

 

 استادیوم ماراکانا

 

 باغ بوتانیک کوریتیبا

 

 قطار توریستی مورتس

 

 

 

 نقطه مرزی سه کشور برزیل، آرژانتین و پاراگوئه

 

 پورتو مادرو - بوینس آیرس

 

 تالار اوپرای قدیمی با تبدیل کاربری به کتابفروشی

 

 مونته ویدئو

 

برای همسفر شدن با ما و دیدن کل سفرنامه لطفا به ادامه مطلب مراجعه کنید.

ادامه نوشته