در یک صبح بهاری دلپذیر سوار بر اتوبوس نسبتا آبرومند برزیلی به سمت رودخونه مرزی حرکت کردیم و کمتر از 20 دقیقه بعد با توقف اتوبوس، شوفر اشاره کرد که کسانیکه می خوان پاسپورتشون مهر بخوره باید پیاده شن و خبر بد اینکه اتوبوس واسه کسی هم صبر نمی کنه و باید با همون لاشه بلیت های قبلی منتظر اتوبوس بعدی باشیم! همراه ما اولش یه اکیپ دختر و پسر بک پکر آمریکایی هم پیاده شدن اما وقتی به اسپانیولی از راننده چیزی پرسیدن دوباره برگشتن و بالا و انگار چون فقط یه روزه برای دیدن آبشار می رفتن آرژانتین، فهمیدن نیازی به مهر خروج برزیل نیست و کلا برزیلی ها مرزاشون بی در و پیکره!
با نمایان شدن پرچم آرژانتینی ها که بر روی پاسگاه مرزی به اهتزاز دراومده بود، از اینجا به بعد دیگه لحظات سخت و نفس گیر سفرمون فرا رسیده بود و نگرانی بابت جلوگیری از ورودمون به آرژانتین و همانا بر هم خوردن کل برنامه های بعدی سفرمون و از همه مهمتر اون همه هزینه ای که در خرید بلیت های هواپیما و رزرو هتل و ...، کرده بودیم به مانند برق و باد از ذهنمون عبور کرد!
داستان از اونجا شروع شد که سفارت آرژانتین در تهران که سیاست عدم اعطای ویزا به اتباع ایرانی را به صورت سفت و سخت دنبال می کند، در پی مذاکرات و مکاتبات پیگیرانه ما با شخص کنسول و شرح سفرهامون به نزدیک به 40 کشور در گوشه و کنار دنیا برای ایشون، در آخرین لحظه موافقتش رو برای دادن ویزا اعلام کرده بود و بدتر از همه در همون لحظات آخر هم چندبار سیاستش رو عوض کرد و این شد که فرم ویزا رو هم یکبار بر روی گذرنامه ها وارد و سپس باطل کرده بودن و حالا دیگه در گذرنامه های ما تو یک صفحه فرم مربوط با ضربدری زشت و مهر باطل مزین شده و درست در چند صفحه بعد از اون ویزای مذکور مجددا نقش بسته بود!
همه این ها کافی بود تا در کنار دیدن نام کشورمون، بهانه ای اساسی داشته باشن برای جلوگیری از ورود!
به همین خاطر در آخرین تلاش، پاسپورتمون رو از صفحه ویزای اصلی به سمت پشت چندین بار تا کردیم تا شاید افسر مربوطه با باز شدن سریع صفحه اصلی ویزا، صفحات دیگر رو ورق نزند! خوشبختانه این سیاست جواب داد و خانم افسر مرزی با اینکه با دیدن نام ایران یکم جا خورده بود اما یکسره رفت سراغ صفحه ویزای اصلی. هرچند این خوشحالی دیری نپایید چون ابهام در تعداد روز و شروع ویزا موجب شد تا ایشون افسر مرد کنار دستی خود را به کمک بطلبه و سپس با تفسیر ایشون، مرحله نهایی تایید مجوز ورود که شامل چک کردن محدودیت زمانی و تعداد روز و تاریخ اعتبار ورود و ...، بود و همه این ها دقیقا مقارن شد با کنجکاوی افسر مرد و ورق زدن گذرنامه علی در حالیکه درست در همون لحظه که ایشون به صفحه باطل شده ویزا رسید، مهر ورود بر گذرنامه شیما نقش بسته بود و به همین خاطر شاید دلیلی محکمی که دیگه نخوان موضوع را بیشتر مورد کنکاو قرار بدن و نهایتا با بررسی کوتاه و مقایسه ویزای باطل شده و اطمینان از صحت ویزای اصلی، مجوز ارزشمند ورود به خاک آرژانتین بر روی گذرنامه هردومون نقش بست.
تقاطع مرزی سه کشور آرژانتین، برزیل، پاراگوئه
برای همسفر شدن با ما و دیدن کل سفرنامه لطفا به ادامه نوشته مراجعه کنید.
باور قلبی ما اینه که سفر نه تنها هزینه نیست، بلکه یجورایی سرمایه گذاریه. چرا که خاطرات ارزشمندش تا پایان عمر همراهمونه و یادآوری اونا در طول زمان احساس لذت بخشش رو بارها و بارها در خاطرمون زنده می کنه.