خاطرات سفر به چین(2013)- پکن- روز هشتم(پایانی)- موزه ملی چین، یاشو مارکت
بالاخره آخرين روز اقامتمون در پكن هم فرا رسيد و حالا دیگه ما كمتر از يك روز كامل فرصت داشتيم تا بخشي از ناديده هاي پكن رو تكميل كنيم. به همين خاطرم هست كه بارها گفتيم اگه واقعا مي خوايد پكن و اطرافش رو بگرديد حداقل 10 روز كامل وقت لازم داريد!
صبح بعد اونكه ساكهامونو به رسپشن هتل تحويل داديم ديگه عملا وقت زيادي نداشتيم و سريع زديم بيرون. اين عجله منجر شد در آخرين لحظه فرصت چك كردن نهايي آدرس رو از دست بديم و با اينكه مي دونستيم موزه ملي پكن در ميدون تيان آن من قرار داره اما راستش اين تيان آن من واسه خودش يه شهريه و دو تا ايستگاه مترو با همين نام و يه ايستگاه ديگه مترو با نام Qianmen در پایین اون قرار داره. همينم شد که تصمیم گرفتیم بازم تو مترو از يه پسر جووني كه با کلی دک و پز داشت تو گوشی 5 اینچیش یه فیلم زبان اصلی اکشن تماشا مي كرد موضوع رو سئوال كنيم!
يارو انگار برق گرفته بودش با تعجب ما رو نگاه كرد و سر تکون داد و به چینی یه چیزی بلغور کرد! ولی بعد از 10 دقيقه که مدام دیدیم با خودش درگیره و فیلمشو قطع کرده، تو صفحه گوگل ترنسليتش ترجمه يه واژه چيني رو نوشته بود که به انگلیسی میشدwhere you go? ما هم براش نوشتيم موزه ملي و يارو بعد كلي اينور اونور زدن و مشورت با چند نفر دور و بریاش، ايستگاه پاييني مترو رو تو ميدون تيان آن من رو نشون داد كه راستش بعدا فهميديم با توجه به زماني كه تغيير خط از ما گرفت عملاً بهتر بود تو همون ايستگاه موردنظر خودمون پياده بشيم! اینه که واقعاً بعضی وقتا به اطلاعات خودتون تکیه کنین خیلی بهتره!
دقايقي بعد نفس زنان از تو ميدون تيان آن من از مترو بالا اومديم. حالا راستش چون بين ساختمون پارلمان و موزه ملي که درست مقابل هم در دو طرف میدون قرار دارن یکم شك داشتيم ترجیح دادیم تا اين بار از يه توريست خارجي كه حداقل زبون فهم باشه موضوع رو بپرسيم و اونم بدون معطلي ساختمون موزه رو در سمت شرق ميدون نشونمون داد! این توریستهای اروپایی آمریکایی گاهی خیلی بهتر از خود محلیا می تونن کمک کنن! واقعا به اینا می گن توریست! انگار لونلی پلانتو می خورن میان سفر!
دقايقي بعد به ورودي موزه رسيديم و اين بار با سخاوت چيني ها مواجه شديم كه با نشون دادن پاسپورت امكان بازديد از موزه به صورت رايگان فراهم مي شد.
--------------------------
حسابشو بکنید تو فرهنگ چینی بجای اینکه مقاماتشون هدیه هارو ببرن تو ویترین خونشون محصور کن، تو صدسال گذشته همه رو یه جا جمع کردن و یه موزه حسابی ترتیب دادن!
باور قلبی ما اینه که سفر نه تنها هزینه نیست، بلکه یجورایی سرمایه گذاریه. چرا که خاطرات ارزشمندش تا پایان عمر همراهمونه و یادآوری اونا در طول زمان احساس لذت بخشش رو بارها و بارها در خاطرمون زنده می کنه.